tutorial

http://idrawgirls.blogspot.com/

kesinlikle tavsiye edeceğim bir link.

insanoğlu kan dökmeye pek de meraklı

 İnsanoğlu yeryüzünde dökülen ilk kandan sonra doymak bilmedi. Belki bunu bilseydi Kabil, hiç bu "ilk"i yapmak istermiydi?? 

bu vahşetin yeryüzünde başka bir canlı tarafından örneği yok sanıyorum...

bazen...

Bazen yarım kalan bir çalışma gözlerime nedense bitmiş halinden daha güzel görünüyor. acaba, "yarım kalması" olabilecek daha güzel, etkileyici, vurucu bir çalışmaya mı "gebe"?? belki de böyle düşündüğüm içindir, hiç bitmemiş tüm eserler gözüme güzel görünüyor :)

3d

Bu benim kızımın oyuncaklarından biriydi aslında, tabi biraz deformeye uğradı tarafımdan :)

dev kız çocuğu ormanda

kaybolsa....

bu muhteşemler ufacık

bu eskiz sadece bi hayal ürünü ama esinlendiğim bu muhteşem canlılalar allah'tan minicik :) tam bir makine yığını desem mübalağa yapmış da sayılmam kendimce...

kalem kağıttan uzaklaşmak mı?

bazen kalem kağıda dokunmadan birşeyler karalamak istiyorum. aslında kalem kağıdı sevmediğimden değil, kağıda dokunmaktan korktuğumdan değil, yada ağaçların sayısı azaldığından da değil:) ama, kağıda çizdiklerim sadece kağıtta kalmasın istiyorum. dostum Uğur Köse, hep derki bana, kalemin ve kağıdın tadı farklı. aynen ben de katılıyorum.

yaa ben bu dizilere kafayı taktım. e2 ve cnbs-e dizilerine arada bi bakmaktan mı oldu, yoksa bizim diziler mi paranoyak ve hasta...
yoksa eski yeşilçam filmlerindeki o safi, yalın, başkasının aşkı için dahi kendini feda etme durumları mı arıyorum...
geçenlerde Hülya Koçyiğit ve Ediz Hun'un bir filmini izledim. esas kadın, aşkını; esas oğlanın aile durumu bozulmasın diye, karısı ve çocuğu ile beraber kalsınlar diye feda ediyor.
aynen şunu diyor:"Nejat (Ediz Hun oluyor), ben seni kendimden dahi çok seviyorum, o masun kadına (nejat'ın eşi) ben bunu yapamam, yıkılan bir yuva üzerine aşk kuramam."
Nejat:" ama ben mutlu ve mesut değilim bu evlilikten..."

şimdi bu diyalogların şu sıralar izledim dizilerdeki, filmlerdeki karakterlerin rüyalarına dahi girme ihtimali yok...

bu dizi'ler insanı ruh hastası yapar, yada ruh hastalarının davranışlarını normal gösterir

artık bu dizilerden fena halde bunaldım, sıkıldım. misafilerim yada eşim izlerken ben de arada bi bakıyorum. ve başrol oyuncuları dahil, sağlıklı karakterleri yok.
ör: aşk-ı memnu:
başrol karakterlerinden evin hanımı, eşinin yeğeni ile aşk yaşamanın eşiğinde, yeğen başka biri ile nişanlı. evin hanımının annesi durumun farkında, koca, bihaber herşeyden. şimdi buraya kadar olaylar "olabilirler" içinde. ama evin hanımı, aşk yaşamanın eşiğinde bir halde ama bunu karşısındakine hissettiriyor sonra da küs olan nişanlıkla git görüş diyor.
1- ya ben anlamıyorum oyunculuklarından dolayı
2-ya da evin hanımının rolü, "kalbim seni istiyor ama şartlar buna hiç müsait değil" havasında olması gerekiyor.

sonra yaprak dökümü:
bu kadar kalabalık bir karakterlerin içinde 2 tane sağlıklı karakter var. biri Tahsin, ama çok rolü yok biri de komşu Nehir Hanım. bu karakterlerin dışındakiler hepsi "hasta" karakterdeler.
hani bir dizi, izleyenine yeni bir perspektif kazandırabilir, umut verebilir, çalışma azmi, yaşama azmi verebilir, sevinci verebilir, zıddı da olabilir. ha bunları da vermek istemeyebilir senarist ama insanlar arası bozuk ilişkileri de çekici kılmanın hiç bi espirisi yok kanımca.

neyse bi karalama daha ekleyeyim de :)

katı modelleme

katı modellemede biraz geç kaldığımı biliyorum. demişler ki, zararın neresinden dönsen kardır.

ben de doğrudur derim:)

benim bi karakter vardı, didi. üzerinde biraz 3d çalıştım.

ara kare hareketli storyboard örneği

mavi kalemle çizdiğim karelere flash'da biraz aksiyon verdim :)

binalar hep böyle yüksek mi olacak

okumak, her zaman en iyi zamanlarından biri...

Okumak.................................................................................. hayatı okumak.

Didi ve Cik - bir çocuk kitabı

Didi ve Cik karşınızda ancak henüz matbaaya gitmedi, kitapçılardaki rafında yer almak için. Onun da zamanı gelecek inşallah...

Didi; dinazor soyundan gelen tatlı ve arkadaş meraklısı günümüz canlısı, Cik de, yumurtasını kaybetmiş bir anne tavuktan.

O bildiğimiz hikaye ile başlıyor konumuz, yumurta çatlar, kırılır, yanındaki ilk canlıyı anne zanneden bir civciv...

devamı henüz tamamlanmamış kitapta...

çok zaman geçti biliorum

epey bi zaman geçti buralara uğramayalı. kızım Zehra Bihter 4 ayına girdi :) artık geceleri biraz daha iyi uyuyor / uyutuyor. yeni projeler üzerinde eğilmeye başladık, umarım belimiz incinmez :)

ve soğuk ekspresso karşınızda....

kalın sağlıcakla.

anlamadım şu gençliği!

Pek yaşlı sayılmam, merdiven 30'lara dayandı ama kendime şu soruyu sormadan ederim az önce: Ne oluyor şu gençliğe... Taksimde gezenler dikkat etmişlerse görmüşlerdir, şu duvar yazısını : ne olur geri dönme ...

az önce kaldığım binanın duvarına şu yazılmış : H-Ç Bitti. Bunu bir kalp içine almışlar.

Benim küçüklüğümde duvarlarda bu yazıların tam tersini okurdum :)

bu ifadelere uygun bir illüstrasyon ekliyeyim...

istanbul trafiği artık beni bunaltmıyor

artık İstanbul trafiği beni bunaltmıyor. kendimce bir çözüm buldum. bunda çantamdaki eskiz defterim büyük rolu var, belki de tek kahraman o :) hemen çözümü sunayım: otobüsteki yolcuların, duraklardaki yolcuların eskizlerini çiziyorum, hem de onlara çaktırmadan. genelde arka profil oluyor ya...

ve bundan böyle çalışmalarını beğendiğim blogları sağ tarafta linklerini vericem. ve ilkini ekledim bile...

sonunda bunu da yaptım

Bi ara yandaki karalamayı çizmiştim... ve bu arada sonunda kendine bir domain aldım, bir de alan ve kodlarını yazdım. HTML-Kit (http://www.chami.com/html-kit/download/) programı ile yazdım, biraz zahmetli oluyor kod girmek ama zevkli de yani. Portfolyolarımı sunduğum sitem : www.murattanhu.com

Bu tarz işlerle uğraşan herkese bir web sitesi lazım, tavsiye ederim.

Benim dinlediğim ya da okuduğum hikayeler vardır, hep " İki bedevi çölde...." diye başlar ve herbir hikaye farklı farklı biter... işte öyle bişey bu da ...

Bi ara elimdeki işten sıkılmıştım, n'apayım diye painter'ın başına geçince ve de hemen öncesinde şurdaki http://www.waheednasir.com/ pakistan'lı meslektaşımdan etkilenmiş olmalıyım...

sergiden ilham :)

Bugün İstiklal Caddesinde bi sergiyi gezdim ve orda bi kaç fotoğraf çektim... O sergideki tablolardan daha doğrusu o yüzyıldaki (18.yy.) insanların kılık kıyafetinden etkilendim...

Zaman değiştikçe herşey gibi insanların kıyafetleri de ne çok değişmiş...

epey bi zaman olmuş yazmayalı, çizmeyeli

bazen durulur, kendi sessizliğimi dinlemek isterim. kendimi motive edicek, gaza getirecek bişeyler arar dururum. internette, sokakta, kitapçıda ve arkadaşlarımda... bugün şu siteyi buldum : http://www.seekyledraw.com/gallery.php sade ve basit ama karakter içerikli bu site beni çizmeye itti yine...

sevgili muço'yla kapanış yapalım :)

nutkum tutuldu duyunca :))

Nutkum tutuldu duyunca, baba oluyorum. BABA oluyorum! Aman Allahım, ne diyorum ben! Baba oluyorum. Şimdi tüm anneleri daha iyi anlıyorum, eşimin durumunu görünce. Şimdi ve bundan sonra sonsuz saygım ve hürmetlerim var annelere, anne adaylarına ve tabii ki her zamanki gibi biricik anneme...

ufak bi çalışma ile kapatayım sayfamı :)

köpecik'im

adına muço mu desem... çok bilindik bi isim ama. yeryüzünde o kadar çok aynı isimde olan insanlar ve eşyalar var ki, örneğin ben murat, o kadar çok adaşım var ki sadece istanbul'da..! ama kaç tanesi fizik bölümünü bitirip, otomotiv sektöründe çalışıyor ve aynı zamanda resim çiziyor ve aynı zamanda gitar çalıyor..?? demek ki : bu durumda eşyanın eylemi ismini farklı kılıyor...

hikaye olsun ....

bu hikayeyi yayımlayacak bi yayınevi arıyorum. bulduğumda mutlu olucam :)) dicem ki: OHH BE..!
öykü hanıma, özellikle de hamile iken yazdığı bu hikayesi için teşekkür ediyorum. inşallah bebeğinize bu hikayeyi okuyarak büyütürsünüz... elim sende bulut